artikel

Randstad is ook kwetsbare regio

bouwbreed Premium

De aanhoudende malaise op de woningmarkt heeft niet alleen grote gevolgen voor de bouwsector, de economie en de vermogenspositie van Nederlanders. Volgens Nico Rietdijk kunnen de dalende woningprijzen zorgen voor een nivellering van woningmarkten.

Wat hebben de Autoriteit Financiële Markten (AFM) en krimp met elkaar van doen? Tot voor de crisis helemaal niets. Maar sinds de AFM en in het verlengde daarvan De Nederlandsche Bank (DNB) de hypothecaire teugels van de banken flink heeft aangetrokken, alles. Kon nog tot voor kort voor banken een hypotheek niet hoog genoeg zijn, nu wordt er nog slechts mondjesmaat een hypotheek verstrekt. Het gevolg hiervan is een bijna stilgevallen woningmarkt met snel dalende prijzen.

Dure steden

Die prijsdaling lijkt zicht het hardst voor te doen in de grote en relatief dure steden binnen de Randstad. In Amsterdam bijvoorbeeld daalde de gemiddelde huizenprijs het afgelopen jaar met gemiddeld bijna 7 procent, terwijl dat voor Nederland gemiddeld 4 procent is. Door de gewijzigde houding van banken is wat men kan lenen bepalend voor wat men kan betalen. Met andere woorden, een gezin kan in Amsterdam op het inkomen een hypotheek krijgen net genoeg voor een klein appartementje. Maar voor datzelfde bedrag koopt men in Barneveld een huis dat anderhalf keer zo groot is. Dan is op een gegeven moment de keuze snel gemaakt. Zeker omdat de infrastructuur sterk aan het verbeteren is en het nieuwe werken het voor heel veel banen ook niet meer noodzakelijk maakt om dagelijks fysiek op het werk aanwezig te zijn. Natuurlijk, het zal niet voor iedereen gelden, maar als men de hypotheek niet meer krijgt voor het huis in de regio naar keuze dan trekt men naar elders. En dan ontstaat er een nivellering van woningmarkten. Men wijkt uit en die straal zal steeds groter (kunnen) worden.

Koude kermis

En dan zou het zomaar kunnen, dat het met de krimp buiten de regio’s wel eens flink mee kan vallen. Zeker als deze regio’s zich met extra investeringen nog aantrekkelijker maken. Aan de andere kant betekent het ook dat gemeentebestuurders, die (nog) alle heil verwachten van de toplocaties in de Randstad van een koude kermis thuiskomen. Een stad als Leiden, die nog altijd grondquotes hanteert van 45 procent of hoger kan het echt vergeten, hoe populair in beginsel ook. De stedelijke agglomeratie is namelijk niet langer meer de alles zaligmakende vestigingslocatie. Aan gemeenten in de Randstad dus de taak om te beseffen dat het in de kern ook kwetsbare regio’s zijn en alle zeilen bij moeten zetten om iets aan hun betaalbaarheid te doen. Dat kan bijvoorbeeld door de grondprijzen bij nieuwbouw te verlagen of met verhuisbonussen zoals de gemeente Den Haag doet.

Directeur NVB Vereniging voor ontwikkelaars & bouwondernemers

Reageer op dit artikel