artikel

Kijken 1

bouwbreed Premium

Hersenen schijnen zo te werken dat ze informatie zo snel mogelijk ‘framen’. De waarneming bijvoorbeeld wordt snel vertaald in een vertrouwd of een dominant beeld. Het mooie daarvan is dat je niet zenuwachtig hoeft te worden (je herkent het), het jammerlijke is tegelijkertijd dat je niets meer ziet of geen vragen meer stelt. De afgelopen […]

Hersenen schijnen zo te werken dat ze informatie zo snel mogelijk ‘framen’. De waarneming bijvoorbeeld wordt snel vertaald in een vertrouwd of een dominant beeld. Het mooie daarvan is dat je niet zenuwachtig hoeft te worden (je herkent het), het jammerlijke is tegelijkertijd dat je niets meer ziet of geen vragen meer stelt. De afgelopen maanden doe ik mijn best om weer onbevangen (of wat naïef) te kijken. Een voorbeeld. Wie van Luxemburg naar Basel rijdt werd tien jaar geleden verrast door een nieuw woonwijkje in de buurt van Straatsburg waar de maisons familialesallemaal een vrolijk kleurtje hadden gekregen. Rose. Geel. Paars. Donkerrood. Datzelfde traject is nu zo ongeveer versierd met dit soort gekleurde huizen; waar je ook kijkt, staan ze. Het deed pijn aan mijn ogen, terwijl ze er van de zomer ook moeten hebben gestaan. In plaats van het mooi of leuk te vinden (mijn ‘frame’), begon ik (dankzij mijn herontdekte onbevangenheid) tegen mijn reisgenoten te mopperen. Bouygues. Cataloguswoningen. De Franse variant van witte schimmel. Al met al: het moest verboden worden! Thuis op internet op zoek naar die cataloguswoningen. Wie heeft dit op zijn geweten? En wat blijkt? In de Elzas is er een traditie van gekleurde huizen met vakwerk muren. Houten balken afgewisseld met gekleurd stucwerk. Kennelijk vinden woningeigenaren in Noordoost Frankrijk het leuk om die traditie van kleur opnieuw te koesteren. Ergernis maakt zo plaats voor verwondering.

Adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht

l.vulperhorst@aef.nl

Reageer op dit artikel