artikel

wetenschap Praktiserend of prakkiserend

bouwbreed

‘He who can, does. He who cannot, teaches’, schreef George Bernard Shaw in 1903, daarmee in één soundbite het hele onderwijs schofferend. Doceren is allerminst tweederangs arbeid en gaat dieper dan het eenvoudigweg doorgeven van kennis of vaardigheden.

De centrale positie van hoogleraar Architectuur aan de Bouwkunde faculteit van de TU Eindhoven (TU/e) komt binnenkort vrij. De leerstoelendans is in volle gang: informatieteams, position papers en profielcommissies buitelen over elkaar heen. Er omheen is zelfs een heus maatschappelijk debat ontsproten. Een fundamentele vraag daarin is of de beoogde nieuwe hoogleraar een architect met een aansprekend eigen oeuvre moet zijn of iemand met een staat van dienst in de academische wereld. Zoeken we een doener of een denker? Iemand die praktiseert, prakkiseert of allebei? “Those who teach, should build”, sprak een Berlijnse classicistische architect in zijn bijdrage aan de debatreeks. Dat lijkt op het eerste gezicht buitengewoon logisch, maar een breder perspectief overstijgt die stelling.

Tot de fundamentele taken van het onderwijs hoort namelijk ook, naast het primaire overdragen van vakkennis, het faciliteren en stimuleren een uniek individu te worden (ook wel ‘subjectivatie’ genoemd). Universiteiten dienen een klimaat te scheppen voor zelfontplooiing binnen het professionele veld. Studenten moeten mondig en onderscheidend kunnen worden.

De bouwkundefaculteit aan de TU/e ging daar altijd prat op. “Eindhoven builds character”, zei architect Tom Frantzen ooit, gevraagd naar het wezen van de Eindhovense School. Eindhoven kende nauwelijks dominante ego’s die stilistische klonen voortbrachten, maar grossierde in begeleiders die het eigene in studenten boven haalden.

In het huidige tijdsgewricht is juist het belang van dat onderwijsdoel om uiteenlopende redenen evident. Zo doe je er als bouwkundestudent goed aan om, vooral in periodes van economische malaise, te excelleren in meer dan alleen kenniscompetenties. Daarnaast moet je, in een overdadige wereld waarin iedereen koketteert met een weblog en ongeremd meningen ventileert op internetfora, zorgen dat je het verschil maakt. Het is zaak je niet over te geven aan de verleiding van middelmatigheid en navolging. Het is de taak van de nieuwe architectuurhoogleraar om vooral die bezieling bij studenten los te maken. Het maakt de vraag naar diens bouwproductie minder relevant.

Docent Architectural Engineering aan de faculteit Bouwkunde van de TU Eindhoven

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels