artikel

octrooiDijkbekleding kan worden hergebruikt

bouwbreed

Met speciale afstandhouders zijn verouderde betonblokken uit de bekleding van een gerenoveerde waterkering ter plekke opnieuw te gebruiken. Dat is niet alleen milieubewust, maar werkt ook kostenbesparend.

De strakke betonnen elementen waarmee dijken en dammen tegenwoordig gewoonlijk worden bekleed, hebben aangegoten ribbelvormige afstandhouders. Bij een dijkbekleding houden deze afstandhouders groeven vrij tussen de elementen, zodat water dat de dijk is binnengedrongen er ook weer makkelijk uit kan. “Vanwege milieuoverwegingen en uit kostenbesparing is er bij dijkaanpassingen een trend om de bestaande elementen opnieuw als bekleding te gebruiken”, vertelt Cor Osendarp, “maar die oudere elementen hebben nog geen geïntegreerde afstandhouders.” In de tekst van zijn octrooi NL1038370 wijst hij op een eerdere Duitse vinding waarbij afstandhouders aan reeds gebruikte blokken worden gelijmd, maar dat lijkt hem een zeer omslachtige aanpak die onder andere een nauwgezet reinigingsproces vereist. Ook het plaatsen van afstandhouders op de ondergrond, voorafgaand aan de herplaatsing van de elementen, is volgens hem niet werkbaar.

Osendarp– in een vroeger leven eigenaar van een bedrijf op het gebied van vacuüm- en triltechniek – bedacht zelf een andere oplossing in de vorm van een flexibele afstandhouder die eenvoudig handmatig kan worden vastgeklemd om de onderkant en twee of vier van de zijkanten van een verwijderd blok. Niet alleen te gebruiken bij een rechthoekig element, maar ook bij een traditioneler blok met een zeshoekige dwarsdoorsnede. De procedure wordt dan: een aantal naaste elkaar gelegen blokken machinaal verwijderen en omkeren met een apparaat dat gebruik maakt van zuignappen en vacuümtechniek, de afstandhouders op de onderkanten drukken, het pakket blokken weer omkeren met het apparaat en vervolgens machinaal herplaatsen.

De octrooitekst beschrijft diverse mogelijke vormen van de afstandhouder, waarvan sommige met duidelijk te onderscheiden klem- en stootlichamen. De handigste uitvoering lijkt nog het meest op een X of op een zeester met vier armen. Hierin zijn de delen die klemmen en de delen die moeten zorgen voor afstand geïntegreerd tot één vloeiend geheel. De afstandhouders kunnen op maat worden gemaakt voor elk formaat element en voor elke gewenste groefbreedte, van rubber of een thermoplastische kunststof. Voor het creëren van een groef rondom een element krijgt een afstandhouder vier benen of armen van gelijke lengte. Voor het vormen van lintvormige groeven in de lengte van de waterkering, zonder ‘stootgroeven’ dus, volstaat een afstandhouder met twee paren uitsteeksels van ongelijke lengte.

Osendarp bedacht zijn afstandhouder indertijd voor een specifiek project. Nu daarbij waarschijnlijk toch nieuwe blokken zullen worden gebruikt, overweegt hij zijn vinding weer op te pakken en verder uit te ontwikkelen.

octrooinummer: NL 1038370

houder: W.O.S. Holding, ‘s-Gravenland

uitvinder: C. Osendarp

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels