artikel

Handelingsbekwaam

bouwbreed

In de laatste fase van zijn bestaan was Toon uit Bergeijk eenzaam en sprak hij alleen nog maar wartaal met zijn vier overleden broers en zusters met wie hij altijd in concubinaat had samengewoond. Hoewel de verbondenheid met het roomse leven groot was, was het daarmee samenvallende adagium ‘gaat en vermenigvuldig u’ aan de vrijgezellen […]

In de laatste fase van zijn bestaan was Toon uit Bergeijk eenzaam en sprak hij alleen nog maar wartaal met zijn vier overleden broers en zusters met wie hij altijd in concubinaat had samengewoond. Hoewel de verbondenheid met het roomse leven groot was, was het daarmee samenvallende adagium ‘gaat en vermenigvuldig u’ aan de vrijgezellen voorbijgegaan. Geen nakomelingen dus die zo nu of dan spontaan op de koffie kwamen, of konden verhinderen dat hij op zijn oude dag vervuild aan de natuur werd overgelaten. Zijn neven en nichten die weinig belangstelling toonde voor de kwijlende bachelor in het buitengebied hadden daar blijkbaar geen tijd voor en zin in. De enige die serieus aandacht besteedde aan Ome Toon was de dorpspastoor die regelmatig poolshoogte kwam nemen van zijn geestelijke vermogen, dat in evenredigheid afnam naarmate zijn financiële fortuin groeide. De fanatieke zielenherder die zijn stiel uitoefende zoals dat van hem verwacht mag worden, was dan ook gaarne bereid ouwe Toon naar de notaris te brengen, die daar als erflater zijn volledige kapitaal (ongeveer 1,3 miljoen) veilig ging stellen voor het plaatselijke godshuis. Ruim 86 jaar nadat hij het baarmoederkanaal verliet, is de trouwe kerkbezoeker nu in de hemel, ontdaan van alle vlekken op zijn ziel en voor eeuwig verlost van kosten voor grafrechten en onderhoud van zijn rustplaats. Voorlopig ontsnapt er in ieder geval één kerk aan de sluitingsnoodzaak die het bisdom heeft aangekondigd. De hebberige, graaiende familie, die overigens al eerder ‘onterfd’ was, is ziedend en roept nu om het hardst dat de vermogende celibatair niet handelingsbekwaam was toen hij zich liet ‘inpakken’ door de gewiekste pastoor die het in ieder geval wel was. Deze keer geen ‘kindermisbruik’ maar ‘ouderenmisbruik’ volgens de boerenroddel, die de kleine dorpsgemeenschap in tweeën splijt. Een feitelijkheid voor een eigentijds Don Camillo scenario waar ik vrolijk van word, want van mij krijgt de acquirerende clerus alle sympathie om kinderloze rijken te ‘helpen’ hun vermogen een goede bestemming te geven. Mogelijk ook een manier om te voorkomen dat op termijn waardevolle godshuizen, waar in het verleden vele vakbekwame bouwvakkers met plezier aan hebben gewerkt, gesloopt worden.

Algemeen directeur Techniekhuys

info@eyckehorst.nl

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels