artikel

Energieefficiencycoëfficiënt?

bouwbreed

Op de Houtdag werd ik als voorzitter ondergedompeld in de Amerikaanse houtsoorten en het verlijmen van houtdelen. Tot mijn blijdschap was er ook veel aandacht voor schoonheid en daarmee voor liefde om met hout te werken. Mooi om te merken dat die schoonheid ook terugkwam in de uitslag van de ontwerpprijs voor jong talent. Maar […]

Op de Houtdag werd ik als voorzitter ondergedompeld in de Amerikaanse houtsoorten en het verlijmen van houtdelen. Tot mijn blijdschap was er ook veel aandacht voor schoonheid en daarmee voor liefde om met hout te werken. Mooi om te merken dat die schoonheid ook terugkwam in de uitslag van de ontwerpprijs voor jong talent. Maar daar wil ik het niet over hebben: ik wil aandacht vragen voor het werk van Antonius Lanzinger. Een Oostenrijkse architect die na jaren industriële bouw bekeert is tot traditionele houtbouw in een modern jasje. Fascinerend is zijn project om op 2500 meter hoogte op de Ahorn bij Mayrhofen een bergkerk te bouwen met een apart gastenverblijf. Het zijn gesloten gebouwen met lichtinval van boven. Via staande houten cilinders. Het fascinerende is bovendien dat de natuur de kleur van het hout zo zal veranderen dat de houtbouw onderdeel wordt van de berg zelf. Eigenlijk is straks alleen het silhouet zichtbaar. Na afloop werd Lanzinger gevraagd hoe het met de energie-efficiency van het gebouw stond. Hij haalde zijn schouders en zei, tja, we wonen zelf ook in zo’n huis en daar is het niet koud. Ja, maar hoe is het huis dan geïsoleerd, was de volgende vraag. Lanzinger begreep de vraag niet. De vragensteller moest het doen met het antwoord dat in huize Lanzinger 15 kubieke meter hout wordt gestookt. Net zo veel als bij de buren.

Andersson Elffers Felix

l.vulperhorst@aef.nl

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels