artikel

Op reis

bouwbreed Premium

Deze tekst schrijf ik in de trein van Warschau naar Katowice, tussen twee lezingen in. In Nederland is veel aandacht voor de bouwwoede in de BRIC-landen, maar dat er ook in Polen veel gebeurd is minder bekend.

 Ik was in Warschau op een congres over revitalisatie van steden, mede geïnitieerd door de Nederlandse ambassade aldaar. Er wordt in Polen gedubd over de mate van invloed van de overheid op verstedelijking. Staatsbemoeienis wordt al snel geassocieerd met het bureaucratische communistische tijdperk. De huidige laissez faire politiek die een ongebreidelde suburbanisatie tot gevolg heeft, zal op de langere termijn ook een hoge maatschappelijke kostenpost worden was de conclusie van de aanwezige Polen. Men keek bijvoorbeeld met grote interesse naar een binnenstedelijk verdichtingsproject (Nieuw Leyden) dat ik liet zien, waar ook gezinnen kunnen en willen wonen. De transformatie in een moderne werkomgeving van een voormalig mosterdlaboratorium in Dijon (nog een heel jong gebouw) die wij maken werd ook opgepakt. Maar je ziet in Polen helaas toch ook nog wel een massaproductie gaande van dezelfde soort gebouwen die wij nu al weer massaal aan het afschrijven zijn in Frankrijk en Nederland. In Polen liggen nog enorme post-industriële gebieden zoals de brownfieldsin Silezië maar ook de voormalige scheepswerf in Gdansk waar Lech Walensa zijn opstand begon, te wachten op herontwikkeling. Geld en programma ontbreken vooralsnog. Terwijl Poolse steden en landschappen aan mij voorbijglijden heb ik even tijd om terug te denken aan de afgelopen dagen waarin mijn bureau veel goed nieuws te horen kreeg. Zoals aan ons prijsvraagontwerp voor het China Comic and Animation Museum in Hangzhou eerste geworden was en aan mijn collega Winy Maas die de Legion d’Honneur opgespeld kreeg door de Franse ambassadeur. Maar ook aan Sint Petersburg, waar een 65.000 vierkante meter grote en 300 jaar oude scheepswerf wacht op herontwikkeling, maar waar ook midden tussen het Unesco erfgoed, een bruisend nieuw cultuurcentrum moet gaan ontstaan. Over een paar dagen is de presentatie aan de opdrachtgeefster. Vooralsnog rijdt mijn trein verder naar Katowice. Afwisselend langs bossen en steden, met aan de horizon af en toe enorme rijen schoorstenen, dwars door het postindustriële landschap van Silezië.

Architect en directeur MVRDV

Reageer op dit artikel