artikel

Nieuwerwetse fratsen

bouwbreed Premium

Nieuwerwetse fratsen

Zo heel af en toe rijdt een bouwer blij terug naar huis.

Terug van een eerste ontmoeting met een zakelijk aantrekkelijke potentiële opdrachtgever. Want wat er gebeurde, gebeurde er (schiet mij maar lek, had de bouwer zelfs gedacht) maar het klikte. Zomaar. Het werd zomaar een prettig gesprek, tussen twee gelijkgestemde zielen. Misschien hadden die jonge gasten in zijn bedrijf dan dus toch gelijk? Misschien was acquisitie dus niet per definitie een drama? Hoewel hij er zelf een bloedhekel aan had, aan dat gesmeek, met de pet in de hand. Per slot was het hem daar destijds niet om begonnen, om dat lastige acquireren. Trouwens, vroeger was het helemaal niet nodig. Meedoen was toen genoeg, je kwam vanzelf aan de beurt. Hoewel, vanzelf…

Zijn jongere collega’s, ja, die zagen acquisitie wel zitten. Net als relatiebeheer met LinkedIn. En ook met Twitter. Onzin, in de tijd van de calculatie op de achterkant van de sigarendoos hadden we dat toch allemaal niet? Niet nodig, dus. Toch had hij zich door die jonge gasten laten overtuigen om een profiel aan te maken. En voorzichtig was hij gaan linken en twitteren. Flauwekul, natuurlijk, maar wel grappig. In het gesprek bleek dat de man aan de andere kant van de tafel ook sinds kort linkte en twitterde. Verrast ontdekten de heren dat ze gemeenschappelijke bekenden hadden. Die over en weer goed lagen. Waardoor het gesprek ineens een versnelling in ging, op het vlak van vertrouwen. Wie had dat gedacht. Toen de wederzijdse aarzeling voor deze nieuwerwetse fratsen was weggelachen, bleken de mannen elkaar al meer te vertrouwen. Met elkaar wilden ze wel een zakelijke relatie aangaan. Laten we dat rare aanbesteden maar eens links laten liggen. Bouwteam, leuk! En ze leefden, als makkers, nog lang en gelukkig. Ongeloofwaardig? Best mogelijk. Maar niet voor iedereen.

Peter Reijers, De Bouwer en Partners

Reageer op dit artikel