artikel

Nederlandse warmtekaarten

bouwbreed Premium

Door alle warmtekarakteristieken in beeld te brengen is inzichtelijk te maken hoe de warmtevraag verdeeld is en waar bronnen van ongebruikte restwarmte zijn. Een opstap naar effectieve duurzame warmtevoorziening.

De gebouwde omgeving is verantwoordelijk voor ongeveer 40 procent van het
Nederlandse energiegebruik. Hiervan is ongeveer de helft om ruimtes enkele
graden te verwarmen tot een temperatuur van 20-25°C. Dit gebeurt voor het
grootste gedeelte met hoogexergetische energie uit aardgas waarmee bijvoorbeeld
ook staal kan worden gesmolten. Daarmee kunnen dan weer windmolens worden
gemaakt. Om minder afhankelijk te worden van fossiele energie, kan deze
warmtevraag allereerst gemakkelijk worden verminderd door beter te isoleren en
bioklimatisch te ontwerpen. De overige vraag zou relatief gemakkelijk kunnen
worden ingevuld door duurzame (warmte)bronnen maar ook door het effectiever
inzetten van (fossiele) bronnen in energiecascades. Voor deze laatste stappen is
het heel nuttig duidelijk te krijgen welke warmtepotenties en warmtevragen in
gebieden aanwezig zijn. In opdracht van AgentschapNL beoogt de Climate Design
& Sustainability-leerstoel van TU Delft Bouwkunde met het project
‘Warmtekaarten’ de aanzet tot een tool te leveren waarin alle Nederlandse
warmtekarakteristieken zijn samengevoegd in 3D-kaarten. Door alle
warmtekarakteristieken in kaart te brengen, kan inzichtelijk worden gemaakt hoe
de warmtevraag in Nederland verdeeld is en in welke mate duurzame
warmtepotenties of bronnen van ongebruikte restwarmte op een locatie aanwezig
zijn. Juist omdat energie in de vorm van warmte zo aan zijn locatie gebonden is,
leidt het karteren hiervan tot een nuttig hulpmiddel voor planners.
Elektriciteit en primaire energie uit brandstoffen zoals kolen of (bio)olie zijn
gemakkelijk over grotere afstanden te transporteren, aanwezige warmte is alleen
via warmtenetten over enkele kilometers te transporteren zonder te veel te
verliezen. Door vraag, aanbod én kwaliteit (temperatuur) van warmte telkens
actueel in beeld te brengen, worden kansen zichtbaar gemaakt waar koppeling van
vraag en aanbod mogelijk is en zo een effectieve duurzame warmtevoorziening
opleveren. Verschillende vormen van industriële restwarmte maar ook restwarmte
van supermarkten en van warmtevragers zoals zwembaden en ziekenhuizen worden als
pieken gevisualiseerd, warmtebronnen zoals geothermie en zonnewarmte en vragers
zoals woonwijken worden als vlakken met een gemiddelde potentie of vraag
weergegeven. Met de warmtekaarten kunnen overheden worden gestimuleerd energie
aan regionale planning te koppelen maar ook particuliere ontwikkelaars kunnen
meer inzicht krijgen in de aanwezige potenties voor duurzame warmtevoorziening.

TU Delft.

Reageer op dit artikel