artikel

Crisisbouw

bouwbreed

Al sinds de crisis uitbrak, nu zo’n jaar gelden, wordt gesuggereerd dat het eigenlijk een blessing in disguise is: Deze pas op de plaats is een unieke kans om eindelijk meer ruimte te geven aan het aspect duurzaamheid in de bouw.

Geen najagen meer van winsten op de korte termijn maar herbezinning, de blik
op de langere termijn richten. Nederland is al enige tijd niet meer in de
Europese voorhoede te vinden als het gaat om duurzaam bouwen.
Stimuleringsmaatregelen op dit gebied worden nauwelijks genomen. Af en toe een
paar normen aanscherpen is alles wat er gebeurt. En ook daar moet je mee
oppassen trouwens. De energieprestatienormen in Duitsland worden dezer dagen
flink aangescherpt. Volgens Duitse architecten die ik sprak leidt dit in de
praktijk vooral tot meer materiaalgebruik bij gelijkblijvende budgetten. Een
enkeling sprak over een samenzwering van bedrijven om vooral meer bouwmaterialen
te verkopen. En met weinig aandacht voor de negatieve effecten op het milieu
voor produceren en uiteindelijk weer slopen van deze gebouwen. Tot dusverre merk
ik in de Nederlandse bouwpraktijk bar weinig van streven naar meer duurzaamheid.
Behalve de obligate oproepen in Europese aanbestedingen om een paragraaf aan het
onderwerp te wijden, “omschrijf in een half A4 uw visie op CO2-neutraal bouwen”,
bereiken mij geen uitdrukkelijke wensen om bij de bouw vooral duurzaam te werk
te gaan. Wat vooral in de woningbouw wel wordt gevraagd, is om goedkoper te
bouwen. Uiteraard bij gelijkblijvende vierkante meters. Samen met de dalende
aanbestedingskosten kan het project dan zo goedkoop worden dat misschien wel
iemand zin heeft om dat goedkope huis te kopen. Het effect op de langere
termijn? Misschien gaan we in de toekomst het kopen van deze woningen uit de
bouwjaren 2009/2010 wel mijden als de pest, want dat waren de jaren waarin op
alles bezuinigd werd.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels