#Cobouw : RT @Nivelgroep: Bouwers werken aan visie voor A12-zone http://t.co/J8IrKvGv (Studenttechniek)
Uw vakgebied: Renovatie & Onderhoud
Asbestsanering helse klus
Den Haag - Gezond en veilig verwijderen van asbestvezel, de dodelijke stof die in de jaren ’60 en ’70 veelvuldig in de bouw werd toegepast, duurt bij het huidige tempo tot minstens 2043. En dat terwijl het Rijk 2024 heeft genoemd waarop het helse goedje geheel verwijderd dient te zijn.
“Dat kan alleen wanneer we als keten samenwerken, nog beter op de kosten en kwaliteit letten en meer marktwerking invoeren`, zegt Frank Donkers. Donkers is algemeen directeur Benelux bij Kingspan Duurzame Bouwsystemen en al een aantal jaar betrokken bij verwijdering van asbest op daken van, vooral, agrarische gebouwen. In een aansprekend project in Overijssel heeft Kingspan een coördinerende rol vervuld door asbestdaken door geïsoleerde sandwichpanelen met PV te vervangen, iets wat door de dalende PV prijs in de regio medio dit jaar sterk zal toenemen.
Maar landbouw is niet de enige plaats waar asbest op grote schaal voorkomt. Tussen 1930 en 1993, het jaar waarin asbest verboden werd, pasten vrijwel alle sectoren dit slijtvaste, brandwerende materiaal toe. Van schepen tot remschijven en van leidingen tot wegbedekkingen, je kan het niet zo gek noemen of asbest kwam erin voor. “Alleen al in golfplaten voor dakbedekking`, legt Donkers uit, `zit voor minimaal honderdvijftig miljoen vierkante meter asbest verwerkt. Jaarlijks wordt daarvan circa vijf miljoen meter gesaneerd en veilig gestort. Als je dat omrekent, zijn we in dit tempo tot tenminste 2043 bezig voordat we alle asbest hebben verwijderd.`
Iedereen in de asbestketen, zegt Donkers dus eigenlijk, ziet wel in dat er snel iets moet gebeuren, wil ons land het asbestprobleem afdoende te lijf gaan. Daarom heeft het Ministerie van Infrastructuur & Milieu (I&M) in december 2011 het initiatief genomen tot een Effectenarena. Vanuit dit onderzoeksproject hoopt men tot een maatschappelijke kosten/baten analyse te komen. In deze arena werken onderzoeksinstituten, de GGD, LTO en vakbonden samen met verzekeraars en asbestsaneerders om de risico´s van mogelijke verspreiding van asbest naar de omgeving, nog beter dan voorheen, in te schatten en in kaart te brengen.
“Het ene dak is het andere niet`, licht Donkers vanuit zijn ervaring en expertise toe. “Bij een asbestdak dat erodeert is het risico voor mens en milieu groter dan bij een dak dat zit ingekapseld. Idem dito bij een leiding die is weggewerkt. Maar wanneer asbestvezels bij verbouw, renovatie of sloop van gebouwen in de lucht of het milieu vrijkomen, levert dat groot gevaar voor de gezondheid op. Zelfs dertig jaar na besmetting kan je eraan overlijden, zo lang is de incubatietijd. Het is dan ook zaak om veilig om te gaan bij stort. Maar kan je asbestvezels ook op een verantwoorde manier recyclen? Zulke en andere vragen proberen we vanuit de arena te beantwoorden. Om de resultaten vervolgens mee te nemen in een advies naar de Tweede Kamer.’
Malafide moet veld ruimen
Een groot punt van zorg is tegenwoordig de opkomst van malafide verwijderaars die hun werkzaamheden veelal via internet aanbieden. Die saneren volgens de Franse slag. Maar goedkoop is duurkoop. Het is niet alleen onveilig voor de medewerkers maar ook voor het milieu en voor de toekomst. De groep van malafide ondernemers is de laatste jaren, mede door de hoge kosten voor veilige asbestverwijdering, sterk toegenomen. De Arbeidsinspectie, na het samengaan met andere diensten opgegaan in de Inspectie SZW, treedt dan ook steeds harder tegen die groep op. Zo zijn de boetes voor malafide bedrijven en werknemers die hun hand met de wettelijke voorwaarden lichten, vanaf 1 februari dit jaar verdubbeld en hanteert men zelfs recherchemethoden om – via internetonderzoek en datamining – asbestcriminelen op te sporen.
“Veel asbestsaneerders opereren eigenlijk nog niet volwassen`, zegt Donkers. “De buitenwereld heeft de indruk dat er allemaal mannen in witte maanpakken rondlopen maar het tegendeel is waar. Een groot gedeelte van de hoofd- of onderaannemers bij dergelijke bedrijven zoekt de wettelijke grenzen op of gaat erover heen. Dat heeft negatieve invloed op zowel de bouwplaats als op medewerkers. Veel medewerkers ervaren de arbeidsomstandigheden als onprettig en onveilig. Kleine hoeveelheden asbest verdwijnen zelfs via illegale stortplaatsen in de bodem.’
Een voorbeeld spreekt boekdelen. Zo bracht de inspectie recent naar voren dat het een onderzoek is gestart naar een asbestsaneerder die de dodelijke stof, naar vermoedt, zelfs in de sloot heeft geloosd. En dat is slechts een van de 155 bedrijven die de inspectie – in samenwerking met bouw– en woningtoezicht, de milieudienst, de afvalstortplaatsen en de bijzondere opsporingsdienst – de komende maanden nauwgezet gaat controleren. En die controle gebeurt ook nog eens veel strenger dan voorheen: wie niet over de vereiste asbestsaneringscertificaten beschikt, kan rekenen op aanzienlijk hogere boetes, zowel de ondernemingen als de individuele werknemers.
Vanzelfsprekend probeert Kingspan niet met zulke bedrijven in zee te gaan. Allereerst door het raadplegen van de website voor gecertificeerde asbestsaneerders. En daarna gewoon op basis van gezond verstand. “Wij contracteren zelf nooit`, verklaart Donkers. “Maar als je vervolgens goed om je heen kijkt en ook de werkplaatsen bezoekt, proef je meteen welke bedrijven over de juiste certificaten en referenties beschikken en dus te vertrouwen zijn. Bovendien houdt de branchevereniging VVTB er ook nog eens toezicht op.`
Asbestvrije melk
Volgens de directeur kan de sector aanzienlijk aan aanzien winnen door meer marktwerking en stimuleringsprogramma´s voor goede saneerders toe te laten. “Zorgvuldige verwijdering van asbestvezels heeft niet alleen minder kosten voor de gezondheidszorg tot gevolg´, licht Donkers toe. “Doordat we van het arenaprogramma leren, kan sanering ook sneller en goedkoper worden uitgevoerd terwijl de kwaliteit toeneemt. Zo komen er minder asbeststofdeeltjes op de werkvloer. Bovendien heeft het gunstige werkgelegenheidseffecten. Het mooiste zou zijn als de overheid meer marktwerking toelaat, bijvoorbeeld via een gebouwcertificaat dat je met het energielabel of het BREEAM kan vergelijken. Of, meer specifieker, een verplichte asbestvrijverklaring bij verkoop van elke woning die vóór het jaar 1993 is gebouwd. Ook kan ik me voorstellen dat veehouders zich in de nabije toekomst zullen laten voorstaan op gecertificeerde asbestvrije melk waarmee ze aantonen dat hun voedingsmiddelen in een veilige, gezonde omgeving zijn geproduceerd en verwerkt. Op die manier krijg je een positieve verschuiving in de hele bouwkolom en oogsten bonafide asbestsaneerders ook meer aanzien`, besluit hij.
Renovatie, Binnenland
Laatste uit: Renovatie & Onderhoud
- 22-05Nieuwe ‘tramverlichting’ moet...
- 22-05Volker Wessels pakt Canadees werk...
- 21-05Glazen stolp over toren serieuze...
- 18-05'Bezuiniging infrastructuur...
- 16-05Landhuis op temperatuur met...
- 16-05Kans op laag btw-tarief in bouw...
- 16-05Minder orders voor Breijer
- 14-05Nieuwe kade in Arnhem
- 10-05Totale bouwstop bij Vestia
- 10-05Woudagemaal onder handen
Gerelateerde artikelen
- Glazen stolp over toren serieuze optie
- 'Bezuiniging infrastructuur kost...
- Totale bouwstop bij Vestia 1
- Beens hervat werk kademuur Heerenveen
- Prefab badkamers voor Maastrichtse...
- Nationale Renovatie Enquête: doe mee!
- ASN investeert in duurzame woningen
- Ballast Nedam neemt adviseur T&H...
- Bouwend Nederland wil foto’s van...
- 'Sloop wederopbouwwoningen beste...




