'Groene wolk moet worden doorgeprikt'

Ik denk dat de in dit artikel genoemde ontwikkelaars en architecten simpelweg de marktwerking volgen: steeds meer opdrachtgevers willen zichzelf "groen en duurzaam" presenteren aan hun klanten en willen daarom een pand dat als zodanig gepresenteerd kan worden.
Daarnaast is er bij instanties als gemeentes nog steeds niet voldoende kennis van zaken om bouwaanvragen technisch inhoudelijk goed te kunnen beoordelen en worden goedgekeurde bouwaanvragen nadien in de uitvoering uiterst zelden nog gecontroleerd.
Er zijn gevallen bekend waarbij er op woningen wél een zonnecollector op het dak is gelegd die vervolgens nooit werkelijk in gebruik is genomen; dat is nooit gecontroleerd en dus geconstateerd door de betreffende gemeentes.

Helaas zijn de vergelijkingsmethodes (bijv. EPC en BREEAM) ook nog niet waterdicht maar daar zit snelle vooruitgang in. Jammer genoeg is het nog steeds mogelijk dat fabrikanten zelf gefabriceerde gelijkwaardigheidsverklaringen afgeven die niet door instanties als bijv TNO of de TUV gecontroleerd zijn, aan de waarheid in dergelijke verklaringen wordt matktbreed dan ook getwijfeld maar ze worden wel door de lokale overheden geaccepteerd.
En wat te denken van de COP's van warmtepompen; dat zijn in wezen enkel momentsopnames van (uiteraard in het belang van de leverancier de beste) rendementen van deze toestellen onder condities die in de praktijk maar uiterst zelden zullen optreden...

Genoeg reden voor twijfel lijkt me zo maar misschien ook genoeg reden om die twijfel te gaan wegnemen door bestaande keurmerken als bijv. KOMO uit breiden tot een marktbreed keurmerk op het gebied van materialen en technieken. Ook in de opleiding van bouwkundigen en architecten zou meer aandacht moeten komen voor duurzame technieken en hoe deze te combineren met een te ontwerpen pand op een zodanige wijze dat de architect toch alle ontwerpvrijheid kan behouden.

Wat mij betreft een ontzettend interessante kwestie. Als we duurzaam willen bouwen, zullen we zorgvuldig moeten overwegen welke methodes over de gehele breedte het meest effectief zijn.

Het is tegelijkertijd naïef om de "populistische groene wolk" te negeren. We hebben te maken met een markt, waarin niet iedereen even goed op de hoogte is van (technologische) oplossingen. Met een "groene saus" over je ontwerp kun je simpelweg een grotere doelgroep bereiken. Het ontwerp dient natuurlijk niet louter een groene uitstraling te hebben, maar ook daadwerkelijk een concrete bijdrage te leveren aan de duurzaamheid van het eindproduct.

Daar wil ik nog bij vermelden dat duurzame producten qua gebruiksvriendelijkheid vergelijkbare (bestaande) producten op zijn minst moeten evenaren. Als we de lat lager leggen, kun je niet verwachten dat er een vraag naar die producten ontstaat.

Een ware constatering. Het euvel zit echter tussen de oren van zowel vernieuwers als bij de "oude kliek". Men stoeit nog hopeloos met integriteitsproblemen rondom het behalen van succes. De conventionelen vermarkten groen net als iedere andere trend (en komen er nog mee weg) terwijl de groene voorlopers met hart en ziel vechten voor een betere wereld waar geld en niet moreel besef doorslaggevend is. Ophouden met bekvechten en gewoon je ding blijven doen; anders verliezen we de interesse van de gemiddelde burger die uiteindelijk bepaalt of ze een groene wolk wil. En als je het dan tóch niet kunt laten vecht dan vóór een verbod tegen de alom aanwezige troep en moreel verval.

De mening van deze architecten kan ik onderschrijven echter deze gang van zaken hebben wij ruim 15 jaar geleden ook al eens meegemaakt in de grote steden toen deze steden subsidies gaven voor ecologisch verantwoorde ontwerpen.
Helaas blijkt maar al te vaak dat men wel groen wil maar men zich niet realiseert dat groen willen en groen kunnen iets heel anders is. Immers een duurzame oplossing kan nooit voor de zelfde prijs als een 'rans' oplossing. Als men zich hier geen rekenschap van geeft zal men nooit groen kunnen werken. Groen en duurzaam verdienen zichzelf terug in de levensloop van het project en nooit aan het begin.